Η Κύπρος πέρασε επιτυχώς το πρώτο τεστ στην προεδρία του Συμβουλίου της ΕE, μέσω μιας εναρκτήριας τελετής πολλαπλών μηνυμάτων και ισορροπιών που καλείται εξαρχής να διαμορφώσει και να διαχειριστεί για έξι μήνες. Για αυτό, η κριτική είναι χρήσιμη όταν προτείνει κάτι καλύτερο και δεν περιορίζεται σε μηδενιστικά σχόλια. Άλλωστε, υπάρχουν ανάμεσά μας κι εκείνοι που επιλέγουν να ζημιώσει η πατρίδα, φτάνει να έχουν κομματικό ή ατομικό κέρδος. Με τα πιο πάνω υπόψη, ακολουθούν μερικές διαπιστώσεις ώστε οι πολίτες να αξιολογήσουν την έναρξη καθώς και την κυπριακή προεδρία στους επόμενους μήνες, με την Κύπρο ως γέφυρα μεταξύ ΕΕ και της ευρύτερης γειτονιάς μας και με στόχο περισσότερη αυτονομία της ΕΕ.
Σε τέτοιες εναρκτήριες τελετές, οι ομιλητές επιλέγουν συνήθως «στρογγυλοποιημένο» λεκτικό συγκαλύπτοντας συμφέροντα και αποφεύγοντας αιχμηρές εκφράσεις, ικανοποιώντας όσο το δυνατόν περισσότερους, μαζί με πληθώρα αλληλοφιλοφρονήσεων χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Η ουσία ευρίσκεται σε μερικές διαφορετικές λέξεις και ιδιαίτερα στις σκόπιμες παραλείψεις, με καλό παράδειγμα την τουρκική εισβολή και κατοχή εδάφους της ΕΕ στην Κύπρο, που δεν αναφέρθηκε έτσι ολοκληρωμένα από κανένα ομιλητή. Συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος της Κύπρου αναφέρθηκε πάντως σε κατοχή αρκετές φορές, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αναφέρθηκε μια φορά, ενώ η Πρόεδρος της Ευρ. Επιτροπής και ο Πρόεδρος της Ουκρανίας καμία. Η παράλειψη ήταν σκόπιμη, αλλά θα ήταν πολλαπλάσιο λάθος να μην στήριζε η Κύπρος την Ουκρανία επειδή ο «Ζελένσκι δεν καταδικάζει την τουρκική εισβολή».
Η περίπτωση της Ουκρανίας αναδεικνύει τη διαφορά ανάμεσα στον πατριωτικό ορθολογισμό και στην πατριδοκαπηλία με επιδίωξη το εσωτερικό χειροκρότημα εις βάρος της πατρίδας. Με δεδομένο ότι η ΕΕ και η πλειοψηφία της διεθνούς κοινότητας έχουν καταδικάσει την ρωσική εισβολή ως παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και κρατικής κυριαρχίας, οφείλουμε να τοποθετηθούμε ως Κύπρος απέναντι στον εισβολέα. Στηρίζοντας την Ουκρανία, στηρίζουμε έμμεσα την Κύπρο ως θύμα εισβολής-κατοχής και παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου. Αυτό είναι το δίκαιο και αυτό εξυπηρετεί τα ζωτικά μας συμφέροντα. Όταν ένας επικεντρώνεται στον Ζελένσκι, παραγνωρίζοντας την ουσία, θυμίζει εκείνον που «του έδειχναν το φεγγάρι και εκείνος κοιτούσε το … δάκτυλο».
Κάποιοι εταίροι μας στην ΕΕ και η Τουρκία αναζητούν αφορμές για να πλήξουν το «ηθικό πλεονέκτημά» μας που εδράζεται στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Αυτό το «ηθικό πλεονέκτημα» απαιτεί συνέπεια στο δίκαιο και κάθετη ενδυνάμωση της ισχύος μας. Εξού, Τουρκία και κατοχικό καθεστώς εξοργίστηκαν για τη συμμετοχή των ηγετών οργάνων της ΕΕ και εκπροσώπων χωρών, περιλαμβανομένου του ουκρανού Προέδρου και του Κατάρ, στενού σύμμαχου της Τουρκίας.
Στην επιτυχημένη εναρκτήρια τελετή υπήρξαν παραλείψεις και περιοριζόμαστε σε μια. Η τουρκική κατοχή στην Κύπρο είναι παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου αλλά και ωμή παραβίαση του ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΟΥ Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων-Ελευθεριών κάθε πολίτη της ΕΕ, που μόνο η ΕΕ εγγυάται. Αυτό έπρεπε οπωσδήποτε να αναφερθεί για να σταλούν σαφή μηνύματα σε πολλούς στις Βρυξέλλες, στην Τουρκία και στα κατεχόμενα κι επειδή η κατοχή στην Κύπρο αναδεικνύει και τις ευθύνες της ΕΕ.
Κώστας Μαυρίδης,
Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D