“Η παταγώδης αποτυχία διαχείρισης της κρίσης του αφθώδους πυρετού δεν κρύβεται κάτω από το Ευρωπαικό χαλί”

Η κυβέρνηση επιχείρησε σήμερα να κρύψει την παταγώδη αποτυχία της στο θέμα της αντιμετώπισης της επιδημίας του αφθώδους πυρετού κάτω απο το Ευρωπαικό χαλί, εργαλιοποιώντας επικοινωνιακά τον Ευρωπαίο Επίτροπο κ. Oliver Varhelyi.

Η διαχείριση της κρίσης του αφθώδους πυρετού από το Υπουργείο Γεωργίας και τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες συνιστά παταγώδη αποτυχία, με βαρύτατες συνέπειες για το ζωικό κεφάλαιο, την κτηνοτροφία και την οικονομία του τόπου.

Από τη στιγμή που εμφανίστηκε το πρώτο κρούσμα στα κατεχόμενα, η Κυπριακή Δημοκρατία όφειλε να κινηθεί με πρόληψη, σχέδιο και αποφασιστικότητα. Αντί αυτού, ακολούθησε μια γραμμή αδράνειας και επικίνδυνων αντιφάσεων.

Πρώτον, ενώ υπήρχε ισχυρό έρεισμα για να τεθεί άμεσα σε ευρωπαϊκό επίπεδο η ανάγκη καθολικού προληπτικού εμβολιασμού στις ελεύθερες περιοχές, αυτό δεν έγινε. Το Πρωτόκολλο 10 της Συνθήκης Προσχώρησης καθιστά σαφές ότι τα κατεχόμενα αποτελούν μέρος της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρότι εκεί το κοινοτικό κεκτημένο τελεί σε αναστολή.

Η εμμονή στη διατήρηση του καθεστώτος «ελεύθερης ζώνης χωρίς εμβολιασμό» αποδείχθηκε καταστροφική. Σήμερα, όχι μόνο χάνεται το καθεστώς αυτό, αλλά θυσιάζεται και σημαντικό μέρος του ζωικού κεφαλαίου, με τεράστιες επιπτώσεις για τους κτηνοτρόφους και την παραγωγή.

Δεύτερον, ενώ υπήρχε δηλωμένο κρούσμα στα κατεχόμενα, οι απολυμάνσεις και οι έλεγχοι στα οδοφράγματα δεν διατηρήθηκαν με τη συνέπεια που απαιτούσε η περίσταση. Δημοσίως αναφέρθηκε ότι τα μέτρα αυτά σταμάτησαν ενώ ο κίνδυνος παρέμενε ενεργός.

Τρίτον, την ίδια στιγμή που οι αρμόδιοι προειδοποιούσαν για κίνδυνο μεταφοράς του ιού στις ελεύθερες περιοχές, το Υπουργείο Γεωργίας προχωρούσε σε αδειοδοτήσεις μονάδων στην περιοχή του Περγάμους, εντός ή πλησίον της νεκρής ζώνης, διαβεβαιώνοντας ότι τηρούνται τα υγειονομικά πρότυπα. Την ίδια ώρα, όμως, παραμένουν σοβαρά ερωτήματα ως προς τη δυνατότητα ουσιαστικού ελέγχου της προέλευσης και του περιεχομένου των ζωοτροφών και γενικότερα της βιοασφάλειας αυτών των εγκαταστάσεων

Παράλληλα, η κυβέρνηση απέτυχε να εξηγήσει πειστικά προς τις ευρωπαϊκές αρχές το αυτονόητο: ακόμη και αν αντικατασταθούν τα ζώα που θανατώνονται σήμερα, πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα επιμολυνθούν ξανά, από τη στιγμή που ο ιός παραμένει στα κατεχόμενα;

Η Κύπρος δεν είναι μια συνηθισμένη περίπτωση κράτους-μέλους. Είναι μια νησιωτική χώρα με ιδιάζουσα πραγματικότητα λόγω της συνεχιζόμενης κατοχής και ακριβώς γι’ αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση όφειλε να εξετάσει εναλλακτικό χειρισμό για την περίπτωση της Κύπρου. Η κυβέρνηση, όμως, δεν διεκδίκησε με την αναγκαία σοβαρότητα ένα ειδικό πλαίσιο αντιμετώπισης.

Το αποτέλεσμα είναι πλέον ορατό: απώλεια ζωικού κεφαλαίου, ανασφάλεια στον πρωτογενή τομέα και σοβαρός κίνδυνος για την οικονομία. Δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών καταγράφουν ήδη χιλιάδες θανατωθέντα ζώα και εκτεταμένες συνέπειες για τον κτηνοτροφικό τομέα.

Η κυβέρνηση οφείλει να εγκαταλείψει τις δικαιολογίες, να αφήσει τα επικοινωνιακά παίγνια και να αναλάβει τις ευθύνες της.