Κορυφαίες επιδιώξεις στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας παρέχουν μοχλό πίεσης σε εμάς, Κύπρο κι Ελλάδα, κι ευκαιρίες προώθησης των θέσεων μας. Κι όπως τεκμηριώνουμε χρόνια, είμαστε στις πλέον ευνοϊκές συνθήκες για τα εθνικά δίκαια, αλλά η ηγετική ανεπάρκεια μετατρέπει τις ευκαιρίες σε προβλήματα. Άλλωστε, ο κυριότερος «προωθητής» του τουρκικού καθεστώτος προς ΕΕ και ΗΠΑ, υπήρξε για χρόνια η Ελληνική Κυβέρνηση με επίτευγμα τα … «Ήρεμα Νερά» και την «Διακήρυξη Φιλίας» με την Τουρκία κι αντίτιμο τραγικές υποχωρήσεις π.χ. μετάθεση των τουρκικών παρανομιών από το Ευρωπαϊκό πλαίσιο στο διμερές Ελλάδας-Τουρκίας, πάγωμα του Έργου πόντισης καλωδίου, στήριξη της Τουρκίας στην ΕΕ με «θετική ατζέντα», στον ΟΗΕ και ΝΑΤΟ, με ομολογούμενο στόχο σύμφωνα με τον ‘Ελληνα ΥΠΕΞ, «να συγκρατήσουμε την Τουρκία στο δυτικό στρατόπεδο»! Ορθολογικά έπρεπε να επιδιώκουμε το αντίθετο, απαιτώντας κυρώσεις και καταδεικνύοντας σε κάθε ευκαιρία ότι η νεο-οθωμανική Τουρκία υπονομεύει την ΕΕ και τη Δύση, περιλαμβανομένης της συνεργασίας της με ισλαμιστικές εγκληματικές οργανώσεις. Ωστόσο, παραμένει αίνιγμα η πολιτική κωλοτούμπας της Αθήνας: οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στην επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία για την Ουκρανία, ακολουθούν το αντίθετο για την Τουρκία.
Σήμερα, η Τουρκία επιδιώκει διακαώς ρόλο στην Ευρωάμυνα κι αυξημένο εμπόριο, που πολλά κράτη της ΕΕ ευνοούν. Αυτή η επιδίωξη αποτελεί ευκαιρία για Κύπρο κι Ελλάδα, αν η ηγεσία απαιτήσει πρώτα την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων από έδαφος της ΕΕ στην Κύπρο και τερματισμό κάθε απειλής. Μια αταλάντευτη διασύνδεση της Ευρωάμυνας με αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο και αποκατάσταση σχέσεων καλής γειτονίας ως μέτρο ουσιαστικής οικοδόμησης εμπιστοσύνης, μεταθέτει τις πιέσεις προς την Τουρκία και την αναδεικνύει ως το πρόβλημα.
Από την άλλη, μετά το Εθνικό Συμβούλιο των αρχηγών των κομμάτων στην Κύπρο, ακολούθησαν δηλώσεις κι αντί οι αρχηγοί του ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ να περιοριστούν σε αναφορές για την συμφωνημένη βάση των διαπραγματεύσεων, προχώρησαν υποδεικνύοντας δημόσια ότι θα πρέπει να διαφυλαχθούν οι «συγκλίσεις των διαπραγματεύσεων», υπονομεύοντας την σαφή θέση της ΕΕ και του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο λαός εξέλεξε τον Πρόεδρο βάσει του δικού του προεκλογικού προγράμματος όσον αφορά «συγκλίσεις» που συγκρούονται με το δεσμευτικό Ευρωπαϊκό κεκτημένο (Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ). Αλλά, ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ ζητούν την παραβίαση του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, ενάντια στην ομόφωνη θέση των «27» κρατών της ΕΕ, ενάντια στην θέση της Πρόεδρου της Κομισιόν κι ενάντια στον αντιπρόσωπο της για το Κυπριακό! Κι αυτό το ζητούν δημόσια, πριν καν ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις…
Ταυτοχρόνως, η Τουρκία απαιτεί κυριαρχική ισότητα στην Κύπρο, ανακοινώνει παράνομες οδηγίες «NAVTEX» στη θαλάσσια δικαιοδοσία της Κύπρου και υποδομές για αγωγό σύνδεσης με τα κατεχόμενα. Επισημαίνω ότι, πέραν των παράνομων εποίκων, η χρηματοδότηση του κατοχικού καθεστώτος και η δημιουργία υποδομών στα κατεχόμενα από την Τουρκία, αποτελούν αυταπόδεικτη τεκμηρίωση του εγκλήματος του εποικισμού με βάση τις αποφάσεις του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Σε αυτό το Δικαστήριο, το 2014 υπέβαλα πολυσέλιδο έγγραφο για να προσαφθούν ποινικές κατηγορίες για το έγκλημα του εποικισμού εναντίον της τουρκικής ηγεσίας, αλλά η τότε Κυπριακή Κυβέρνηση το θεωρούσε ενέργεια εναντίον του καλού κλίματος των διαπραγματεύσεων.
Κώστας Μαυρίδης,
Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D