Το ζητούμενο βεβαίως δεν είναι να δικαιωθούμε στα λόγια. Αλλά να αλλάξει επιτέλους η κυβερνητική πολιτική.
Όταν ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας αλλά και το Δημοσιονομικό Συμβούλιο επισημαίνουν την ανάγκη για συγκράτηση των δημόσιων δαπανών, η κυβέρνηση δεν μπορεί να κωφεύει.
Επαναλαμβάνουμε ότι δεν θέλουμε να αδικηθεί κανείς. Χρειάζεται όμως φρένο στις οριζόντιες ανελαστικές δαπάνες για να δοθούν περισσότερα χρήματα σε παραγωγικές επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις. Εκεί όπου κρίνονται οι προοπτικές της οικονομίας μας.
Τούτο γίνεται ακόμη πιο επιτακτικό στις συνθήκες ακρίβειας που βιώνουμε.
Την ίδια ώρα θα υπήρχαν περισσότεροι διαθέσιμοι πόροι για στήριξη των κατηγοριών του πληθυσμού που πλήττονται αναλογικά περισσότερο από την ακρίβεια. Δεν προτείναμε ποτέ αύξηση των συνολικών δαπανών αλλά καλύτερη προτεραιοποίησή τους.
Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης θα πρέπει έστω και τώρα να αναπροσαρμοστεί στον επίμονο πληθωρισμό των τελευταίων ετών.