Του Μάριου Πελεκάνου*
Τις τελευταίες ημέρες διαβάζουμε δημοσιεύματα περί δήθεν «σιωπής», «μετάλλαξης» και «σιωπηρής συμπολίτευσης» του ΕΛΑΜ.
Ένα κατασκευασμένο αφήγημα που έχει ένα βασικό πρόβλημα. Δεν αντέχει στον έλεγχο των γεγονότων.
Μόνο το τελευταίο διάστημα υπάρχουν δεκάδες δημόσιες τοποθετήσεις, ανακοινώσεις και παρεμβάσεις του Προέδρου, Βουλευτών και στελεχών του ΕΛΑΜ για το Κυπριακό. Για τη μορφή λύσης, τις τουρκικές αξιώσεις, την ανάγκη επανατοποθέτησης του Κυπριακού ως προβλήματος εισβολής και κατοχής, την αναγκη αλλαγής στρατηγικής, τα οδοφράγματα, τις εξελίξεις και την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.
Οι θέσεις μας είναι γνωστές, δημόσιες και, κυρίως, πάγιες.
Το ίδιο ισχύει και για τον GSI. Το ΕΛΑΜ έχει τοποθετηθεί πολλάκις δημόσια για τη στρατηγική σημασία της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και την ανάγκη υλοποίησης ενός έργου που συμβάλλει στην επίτευξη πολλαπλών στόχων όπως είναι η ισχυροποίηση των γεωπολιτικών συμμαχιών της Κύπρου αλλά και στον τερματισμό της ενεργειακής απομόνωσης.
Και εδώ προκύπτει ένα πραγματικά ενδιαφέρον ερώτημα.
Διάφοροι κύκλοι, μεταξύ αυτών και ο ΔΗΣΥ, κατηγορούν την Κυβέρνηση ότι δεν κάνει αρκετά για να υπάρξει πρόοδος στο Κυπριακό.
Την ίδια ώρα καλλιεργείται το αφήγημα ότι το ΕΛΑΜ δήθεν σιωπά μπροστά σε όσα η Κυβέρνηση προχωρεί στο Κυπριακό.
Τελικά τι από τα δύο συμβαίνει;
Δεν υπάρχει αρκετή πρόοδος, όπως υποστηρίζει ο ΔΗΣΥ και οι κύκλοι της όποιας λύσης, ή συμβαίνουν τόσο σημαντικές εξελίξεις ώστε η στάση του ΕΛΑΜ να αποτελεί, κατά κάποιους, απόδειξη «μετάλλαξης»;
Η μήπως συμβαίνει αυτό που το ΕΛΑΜ ισχυρίζεται εδώ και μήνες προειδοποιώντας για τις προθέσεις της Τουρκίας και επιλέγοντας να μην ακολουθήσει τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και την υπόλοιπη πολιτική ηγεσία στην άτυπη πενταμερή, προειδοποιώντας για τους κινδύνους;
Ανάλογη αντίφαση υπάρχει και στον GSI. Από τη μια ασκείται κριτική στην Κυβέρνηση ότι καθυστερεί και δεν κινείται αρκετά αποφασιστικά για την υλοποίηση του έργου και από την άλλη επιχειρείται να παρουσιαστεί η θέση του ΕΛΑΜ υπέρ της στρατηγικής σημασίας της ηλεκτρικής διασύνδεσης ως ένδειξη προσέγγισης με την Κυβέρνηση.
Ας είμαστε λοιπόν ξεκάθαροι.
Το ΕΛΑΜ δεν είναι ούτε συμπολίτευση ούτε αντιπολίτευση κατά παραγγελία.
Δεν αλλάζουμε θέση ανάλογα με το ποιος βρίσκεται στο Προεδρικό και δεν πρόκειται να απορρίψουμε κάτι που θεωρούμε σωστό για τον τόπο μόνο και μόνο για να αποδείξουμε ότι είμαστε «αντιπολίτευση».
Θα στηρίζουμε ό,τι θεωρούμε ότι υπηρετεί την Κύπρο και θα στεκόμαστε απέναντι σε ό,τι συγκρούεται με τις αρχές και τις θέσεις μας.
Αυτό λέγεται πολιτική αυτονομία.
Και ίσως τελικά αυτή να είναι που ενοχλεί περισσότερο.
Διότι μέσα από τα συγκεκριμένα δημοσιεύματα επιχειρείται ήδη να συνδεθεί η υποτιθέμενη και κατά φαντασία σιωπή του ΕΛΑΜ με τις Προεδρικές Εκλογές του 2028 και με σενάρια αποφάσεων που δεν έχουν ληφθεί.
Η προσπάθεια να ερμηνεύεται κάθε θέση του ΕΛΑΜ μέσα από το πρίσμα του 2028 δεν αποτελεί απόδειξη πολιτικής μας μετακίνησης. Αποκαλύπτει περισσότερο την αγωνία όσων επιχειρούν από σήμερα να προκαθορίσουν το πολιτικό σκηνικό εκείνης της αναμέτρησης.
Όταν έρθει η ώρα, το ΕΛΑΜ θα πάρει τις αποφάσεις του μέσα από τις δικές του θεσμικές διαδικασίες, με βάση τις αρχές, τις θέσεις του και αυτό που θεωρεί συμφέρον για την πατρίδα μας.
Μέχρι τότε, η πολιτική κριτική είναι καλοδεχούμενη.
Η διαγραφή όμως δηλώσεων, ανακοινώσεων και δημόσιων παρεμβάσεων για να κατασκευαστεί ένα αφήγημα – που βολεύει αυτούς που υποστηρίζουν συγκεκριμένη υποψηφιότητα – είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Δεν χρειάζεται κανείς να συμφωνεί μαζί μας.
Αλλά ας μας κρίνει τουλάχιστον γι’ αυτά που πραγματικά λέμε και κάνουμε, όχι για αυτά που βολεύει κάποιους να ισχυρίζονται ότι λέμε και κάνουμε.
Γιατί όσο ελκυστικό και αν είναι ένα κατασκευασμένο πολιτικό αφήγημα, υπάρχει κάτι πολύ πιο επίμονο.
Το δημόσιο αρχείο.
Βουλευτή και Επικεφαλής του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας του Ε.ΛΑ.Μ.