Δήλωση Άριστου Δαμιανού, Βουλευτή του ΑΚΕΛ, μετά από την συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού
Η θετική εικόνα των οικονομικών δεικτών δυστυχώς δεν αντανακλά την καθημερινότητα της κοινωνίας. Είναι αλήθεια ότι η οικονομία πάει καλά, αλλά οι μακροοικονομικοί δείκτες ούτε τρώγονται ούτε και γεμίζουν τα ντεπόζιτα των αυτοκινήτων. Χιλιάδες νοικοκυριά πιέζονται από την ακρίβεια, το στεγαστικό κόστος και την οικονομική ανασφάλεια. Οι ανισότητες διευρύνονται και η αγοραστική δύναμη των πολιτών υποχωρεί. Αυτή είναι η πραγματικότητα που η Κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει με την απαιτούμενη αποφασιστικότητα ούτε και στον Προϋπολογισμό για το 2027.
Τα πολύ υψηλά πλεονάσματα αποτελούν πλέον συνειδητή πολιτική επιλογή, με σοβαρές κοινωνικές συνέπειες. Την ώρα που η κοινωνία χρειάζεται στήριξη, η Κυβέρνηση διατηρεί υπερβολικά υψηλά δημοσιονομικά περιθώρια, αντί να τα αξιοποιεί μερικώς για την ανακούφιση των νοικοκυριών, την ενίσχυση των δημόσιων υπηρεσιών και τις επενδύσεις. Η δημοσιονομική πειθαρχία δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για κοινωνική αδράνεια.
Όταν η κοινωνία πιέζεται και η Κυβέρνηση δεν αξιοποιεί τα διαθέσιμα περιθώρια για ουσιαστική ανακούφιση, το πρόβλημα είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει με την απαιτούμενη αποφασιστικότητα, ούτε στον Προϋπολογισμό του 2027. Ο Προϋπολογισμός επιβεβαιώνει ότι η οικονομία αντιμετωπίζεται περισσότερο ως ζήτημα λογιστικής διαχείρισης παρά ως εργαλείο κοινωνικής προόδου και βιώσιμης ανάπτυξης. Οι αυξήσεις δαπανών κατευθύνονται κυρίως στις λειτουργικές ανάγκες ενώ οι κοινωνικές παροχές ενισχύονται περιορισμένα και οι αναπτυξιακές δαπάνες παραμένουν καθηλωμένες.
Ταυτόχρονα, η αδυναμία αντιμετώπισης των βασικών προβλημάτων της Κυπριακής οικονομίας (ακριβό ρεύμα, διαχείριση αποβλήτων, στεγαστική κρίση σε συνδυασμό με την αποξένωση γης προς υπηκόους τρίτων χωρών, ολιγοπώλιο σε τράπεζες και ενέργεια) είναι αυταπόδεικτη. Σε αυτό το περιβάλλον ανασφάλειας και κοινωνικών ανισοτήτων, η κυβέρνηση παρακολουθεί χωρίς σχεδιασμό την εργασιακή ανασφάλεια και την υποσκαψη των συλλογικών συμβάσεων.
Τα κρατικά έσοδα συνεχίζουν να στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στους έμμεσους φόρους, γεγονός που επιβαρύνει περισσότερο τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Απαιτείται δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών, όμως η Κυβέρνηση δεν δείχνει πρόθεση αλλαγής κατεύθυνσης. Αντιθέτως, η φορολογική μεταρρύθμιση αυξάνει την ψαλίδα των ανισοτήτων.
Το ΑΚΕΛ προτάσσει συνετή οικονομική διαχείριση, αλλά με διαφορετικές κοινωνικές προτεραιότητες. Ουσιαστική στήριξη των νοικοκυριών, των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων (ΜΜΕ), ενίσχυση της δημόσιας Υγείας και Παιδείας, ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική που να αποφέρει αποτελέσματα. Και βεβαίως, ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα. Χρειάζεται ένα μοντέλο ανάπτυξης που να ανακατανέμει δικαιότερα τα οφέλη της οικονομικής προόδου.
Η κοινωνία χρειάζεται πολιτικές που απαντούν στα προβλήματά της και μια Κυβέρνηση με κοινωνική ευαισθησία και ουσιαστικά αντανακλαστικά. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να ευημερούν οι αριθμοί, αλλά να ζουν καλύτερα οι πολίτες. Δυστυχώς, αυτή η κυβέρνηση ούτε θέλει, ούτε ξέρει, μα ούτε και μπορεί.