ΑΚΕΛ: Η ανάπτυξη δεν έφτασε ποτέ στους εργαζόμενους και το κοινωνικό κράτος

Δήλωση Γιώργου Κουκουμά, Βουλευτή ΑΚΕΛ, μετά τη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών, για εξέταση του Προϋπολογισμού του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του Υφυπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας για το 2027

Η κυβέρνηση αυτοσυγχαίρεται για τους ρυθμούς της οικονομίας και τις αναβαθμίσεις από τους οίκους, αλλά στις εργασιακές σχέσεις και στο κοινωνικό κράτος η ανάπτυξη δεν έφτασε ποτέ. Αυτό είναι το συμπέρασμα από τη σημερινή συζήτηση των Προϋπολογισμών του Υπουργείου Εργασίας και του Υφυπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας.

1. Η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση εξελίσσεται σε μια χαμένη ευκαιρία, και αυτό παρότι σήμερα στην χώρα μας 1 στους 3 πολίτες άνω των 65 ετών είναι στον κίνδυνο φτώχειας, ποσοστό διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Χιλιάδες συνταξιούχοι θα μείνουν κάτω από το όριο της φτώχειας ακόμα και μετά τη μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Τα ζητήματα του 12% και της σύνταξης χηρείας για άνδρες δεν λύνονται δίκαια ή και καθόλου. Προωθούνται μάλιστα ρυθμίσεις που θα είναι αρνητικές για τις επόμενες γενιές και για τις προϋποθέσεις θεμελίωσης δικαιώματος σε σύνταξη.

2. Ούτε ο κόσμος της εργασίας βλέπει στους μισθούς και τα εισοδήματά του την θεαματική ανάπτυξη. Το 1/3 των εργαζομένων στην Κύπρο είναι χαμηλόμισθοι. Στο μείζον θέμα της επέκτασης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η κυβέρνηση δεν έχει τίποτα χειροπιαστό να επιδείξει. Δεν έχει καν καταθέσει νομοσχέδιο εναρμόνισης με την ευρωπαϊκή Οδηγία για τους επαρκείς κι αξιοπρεπείς μισθούς παρόλο που η προθεσμία εξέπνευσε πριν δύο χρόνια. Το Σχέδιο Δράσης που ετοίμασε περιορίζεται σε γενικολογίες. Όμως οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να κατοχυρωθούν τα βασικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων και κύρια στον ιδιωτικό τομέα. Αναμένουμε ακόμα τα νομοσχέδια για τις ευρωπαϊκές Οδηγίες για την ίση αμοιβή ανδρών και γυναικών και την εργασία στις πλατφόρμες. Αναμένουμε ακόμα -αφού εξαγγέλθηκε ξανά και ξανά- το νομοσχέδιο για την αμειβόμενη άσκηση ώστε οι φοιτητές και οι νέοι επιστήμονες της Κύπρου να μην είναι απλήρωτο εργατικό δυναμικό.

3. Οι δομές κοινωνικής φροντίδας -οι βρεφοπαιδοκομικοί σταθμοί, στέγες ηλικιωμένων, κέντρα φροντίδας ευάλωτων ομάδων- που έχουμε στον τόπο μας ούτε επαρκούν για τις ανάγκες της κοινωνίας μας, ούτε είναι οικονομικά προσιτές στη μέση οικογένεια. Αυτό που χρειάζεται είναι γενναία επένδυση από την κυβέρνηση στο κοινωνικό κράτος, με αύξηση της χρηματοδότησης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στα ΣΚΕ για να λειτουργήσουν δομές και προγράμματα που έχουν ανάγκη οι τοπικές κοινωνίες και οι οικογένειες.

4. Για την οικογενειακή πολιτική, επιβεβαιώθηκε πόσο μακριά βρισκόμαστε από μια σύγχρονη κοινωνική πολιτική που να στηρίζει την οικογένεια, τους νέους εργαζόμενους και το παιδί. Το νομοσχέδιο για το επίδομα τέκνου, παρά τις επιμέρους βελτιώσεις, δίνει αυξήσεις σε ορισμένες μόνο οικογένειες της τάξης των 2,25 και 5 ευρώ τον μήνα. Οι μονογονιοί αποκλείστηκαν εντελώς ενώ οι δεσμεύσεις του κ. Χριστοδουλίδη στους πολύτεκνους έμειναν δεσμεύσεις.

5. Για τον κόσμο της τρίτης ηλικίας, η Στρατηγική για την Ενεργό Γήρανση δεν προχωρά και οι δράσεις της δεν είναι καν κοστολογημένες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και ο Φορέας Τρίτης Ηλικίας συνεδρίασε δύο φορές τα τελευταία τρία χρόνια. Ο δε εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τις Στέγες Ηλικιωμένων που περιμένουμε εδώ και 10 χρόνια δεν θα υλοποιηθεί ούτε φέτος όπως ήταν το χρονοδιάγραμμα.

6. Η αναδιοργάνωση των ΥΚΕ -οι οποίες έχουν νευραλγική αποστολή για να στηρίξουν τους πιο ευάλωτους της κοινωνίας- εξαγγέλλεται από το 2019 και φτάσαμε πριν μερικούς μήνες να ανακοινωθεί η μελέτη για την αναδιοργάνωση με χρονοδιάγραμμα το 2029. Συνεχίζεται όμως η φιλοσοφία της αγοράς υπηρεσιών, δηλαδή της εκχώρησης προγραμμάτων των ΥΚΕ σε ιδιώτες και ΜΚΟ. Οι κοινωνικές υπηρεσίες όμως πρέπει να στηριχθούν ως θεμελιώδης αποστολή του κράτους, όχι να ιδιωτικοποιούνται με το κομμάτι.