To μέγεθος της στεγαστικής κρίσης που βιώνει η κυπριακή κοινωνία αποτυπώνεται στα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία που αφορούν την αύξηση των τιμών στις κατοικίες σε αντιδιαστολή με την αύξηση στους μισθούς.
Πίσω από τους πανηγυρισμούς για την άνθηση της αγοράς ακινήτων, βρίσκεται μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα για την πλειοψηφία των εργαζομένων. Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι τιμές των οικιστικών ακινήτων αυξήθηκαν με ετήσιο ρυθμό 7,9%, την ώρα που οι μισθοί αυξήθηκαν μόλις κατά 3%. Το αποτέλεσμα είναι η απόκτηση στέγης να μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε άπιαστο όνειρο για χιλιάδες νέους ανθρώπους και οικογένειες, ενώ το κόστος των ενοικίων απορροφά ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα η κυβέρνηση περιορίζεται σε εξαγγελίες κινήτρων προς τον ιδιωτικό τομέα για να αυξήσει το στεγαστικό απόθεμα. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι αυτή η πολιτική δεν έχει ουσιαστικά αποτελέσματα, αφού το στεγαστικό πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με αποσπασματικές εξαγγελίες και με την προσδοκία ότι η αγορά θα δώσει από μόνη της λύσεις.
Το ΑΚΕΛ επιμένει για την ανάγκη ολοκληρωμένης στεγαστικής πολιτικής από το Κράτος, με προτεραιότητα τη δημιουργία ενιαίου φορέα στεγαστικής πολιτικής που θα στοχεύσει σε τρεις άξονες:
- Την αξιοποίηση κρατικής γης για μαζική ανάπτυξη κοινωνικής και προσιτής κατοικίας,
- Την ουσιαστική στήριξη νοικοκυριών στα μεσαία και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα για πρόσβαση σε προσιτή χρηματοδότηση και
- Στην ενίσχυση των νοικοκυριών που αδυνατούν να αποκτήσουν ιδιόκτητη στέγη μέσα από σχέδια κάλυψης μέρους του αυξημένου κόστους στέγασης.
Η στέγη είναι κοινωνικό δικαίωμα και η διασφάλισή της πρέπει να αποτελέσει πρώτη προτεραιότητα για κάθε Κράτος που θέλει να έχει πραγματική ανάπτυξη και πρόοδο.
